Suçlu Ayağa Kalk

Onyedi yaşındaki bir delikanlı, tüm olanakları hizmetinde olan bir futbol yaşantısı özler…Sabah kahvaltısının enerji depolamasıyla, halı gibi oyun alanlarında, antrenörünün uyguladığı program çerçevesinde antrenmanını gerçekleştiren geleceğin yıldızı, duşunu aldıktan sonra adale gruplarının tümünü masörün sihirli parmaklarına emanet etmeyi düşler…Ve topluca gidilen yemekten sonra kuştüyü yataklarda dinlenceyi ve öğleden sonra yapılacak ikinci antrenman için hazırlığını en ince ayrıntısına dek düşünür…Bu onun için en doğal gelişimlerdir..Bu onun hizmetine verilmesi gerekli futbol işlemleridir…Tesis yönünden devletin, kulüpler seviyesinde yönetimlerin görevidir tüm bunlar…Oysaki;Bunların hiç biri yoktur ülkemizin futbol standartları arasında…Amatör sporcunun çilesi bundandır…Amatörün öyküsü roman olur, film olur…Ne devlet baba kucağını açar, ne de devlet babanın denetimindeki Futbol Federasyonu…Vereceksin ki, istemeye yüzün olsun…Olanak sağlayacaksın ki, genç oyuncular yetişsin ülke futbolu üst boyutlara ulaşsın…Siz ya da sizler; Futbolumuzu yönetenler…Yabancı oyuncu sayısını artırabilmek için oy birliğiyle el kaldıranlar, başlarıyla tasdik edenler…Ya da bir başkası, birileri, onlar, bunlar , şunlar…Üçüncü Ligi bilinçsizce organize ederek amatör futbolun atar damarını kesenler, hayat gölünü kurutanlar…Politika denizinde kulaç atanlar…Özcesi, yanılgılar içinde olanlar… Vicdan mahkemelerinde kendilerini yargılayanlar… Hepiniz  suçlusunuz…Yeniden yapılanmayı sağlamadığınız, amatör sporlara yeni olanaklar sunmadığınız sürecede suçlu kalacaksınız…

Amatörün sesi kısıldı

Geçmişin tüm güzellikleri, sihirli kürenin gizemli dünyasında ne yazık ki kayboldu… Türk Futbolu’nun temel taşı amatörlerin gözyaşları sel oldu, sonsuzluğa doğru şimdi hüzünle akıyor… Ankara futbolunun cefakarları, 19 Mayıs Stadı’nın değişmeyen görüntüsü içinde yaşam savaşı veriyorlar anlamlı… Modern çağın futbola yönelik avantajlarını hala kullanamayan bir büyük toplum, yıllardan beri bıçak sırtı uğraş veriyor…Futbol endüstrisinin baş döndüren olağanüstü yapısını sanalda olsa yasak çizgileriyle belirleyen yönetim kadrolarının  emirleri ( ! ) doğrultusunda hareket ettirilen bu koca ve yüce toplumun öfkesi dinmedi, isyanı ise henüz gerçekleşemedi… Profesyonel yapının himmetinde ve onun izniyle,  komik denecek tarzda yer yurt sahibi olan amatörlerin mücadelesi onurunu yitirmedi ama kalitesini çoktan kaybetti… Baba harçlık verirse, oğul üzerine giysi alacak… Lüks spor malzemelerin vitrin resitallerini, iç geçirerek izleyebilen taptaze gençleri hala ve inatla bir çorba parasına mahkûm mu edeceğiz… Topa dokunduğu ayaklarına rüyalarını süsleyecek ayakkabılar giydirmeyi asla düşünemeyen mantık, yağışlı günlerde forma rengiyle ten rengi karışan bir ayıbı çayını yudumlayarak izleyebiliyorsa, bu amatör futbolu kalbinden yaralamak anlamındadır… Ve böylesine bir topluma sözde sahip çıkmak ya da çıkıyor gözükmek, ayıptan türeyen ayıplar olmalıdır…Birileri çıkar amatörlerin çaresizliğine sahip çıkar mı? Sanmıyorum… Birileri çıkar, yine mangalda kül bırakmaz, kendisi atar, kendisi tutar… Ve Kemal Çeliker, Ali Öcal gibi ruhunu amatörlere adamış, adam gibi adamların onurlu uğraşları da sürer gider, sonsuza dek… Amatörler yıllardan beri bir oyun sergiler, 19 Mayıs açık hava tiyatrolarında… Her yıl binlerce seyirci, hıçkırıklara boğulur bu ilginç tiyatroda… Perde iner, umut yolculuğu da biter… Üç beş övgü, keçi boynuzu gibidir, tat vermez…

Güle Oynaya

25.04.2010 Fenerbahçe Kasımpaşa Maçı Sonrası 

Açıkçası beklediğim bir oyun oldu. Skor kesinlikle kimseyi aldatmasın Fenerbahçe güle oynaya kazandı.
İlk dakikadan bitiş düdüğüne kadar Fenerbahçeli futbolcular rahat rahat top yaptı. Hiç telaşa kapılmadılar. Belki ilk yarı fazla pozisyon yakalamadılar ama kontrollü oyunun meyvelerini de ikinci yarı topladılar. Pas yapa yapa 7-8 pozisyona girdiler. Dirençsiz Kasımpaşa yorulunca üst üste hatalar yapmaya başladı.
Futbolda sabırlı oynamak da bir hünerdir. İşte Fenerbahçe ligde bunu en iyi başaran takım. 50 ila 70. dakikalar arasında maç 5-0 da olurdu. Halı saha gibiydi. Teknik Direktör Daum kenardan oyunu seyrederken uzun süre değişiklik yapmaya bile gerek görmedi. Çünkü işler iyi gidiyordu. Takımı sürekli pozisyona giriyordu.
Futbol garip bir oyun, ama Fenerbahçe ondan daha garip bir takım. Ben dahil birçok kişiyi bu sezon fena yanılttılar. İlk sekiz hafta geçildiğinde “Fenerbahçe bu yolda yalnız kalır. Tek rakibi Galatasaray olur” diye tahminde bulunmuştum. Belediye maçından sonra bu kez “işi mucizelere kaldı” yorumunu yaptık. Ancak son 8 haftada 22 puan toplayan Fenerbahçe kalesinde tek gol görmedi. Yani takım iyi giderken de anormal işler yapıyor, kötü giderken de. Kestirmek zor valla… Sezon içinde siyah ile beyaz kadar büyük farklılıklar gösteren bir takım daha yoktur herhalde…
Bazen takımlarda yaşanan sakatlıklar hayırlı sakatlık olabiliyor. Aynı Cristian örneğinde olduğu gibi. Cristian’sız Fenerbahçe adeta kabuk değiştirdi. Daha dirençli ve basit oynayan Selçuk takıma büyük katkı sağladı. Cristian varken Emre takımın en sırıtan ismiydi. Selçuk ile birlikte kendine geldi. Selçuk en az Emre kadar koşuyor, sürekli yardım ediyor. Ayrıca yönetimin doğru hamleleri de  takımın ayağa kalkmasında önemliydi. Takıma ciddiyet geldi.
Tek farklı kazanılan maçlara baktığınızda Gaziantep’e, Antalya’ya, Galatasaray’a, Kayseri’ye, Beşiktaş’a karşı ciddi olmazsanız 1-0’ı koruyamazsınız.
Kasımpaşa’ya gelince; yerli Barcelona işte bu kadar. Pozitif düşünce kazanmaya yetmiyor. Bu takıma isteseniz de defans yaptıramıyorsunuz. Böyle olunca da iyi defans yapan her takımdan gol yemek kaçınılmaz oluyor. 

Kemal Çeliker